ارائه ابزارها و اطلاعات مفید در رابطه با تحلیل نقش سپاه پاسداران در راهبرد منطقهای جمهوری اسلامی از یکسو و درک فعالیتهای فراسرزمینی این نهاد انقلابی که چگونه میتواند به منافع و اهداف امنیتی ایران کمک کند از سوی دیگر مورد نظر است. با توجه به هدف و موضوع مقاله، از روش تحقیق تبیینی برای درک مسئله استفاده میشود. بنابراین، بررسی وضعیت متغیرها و روابط بین آنها در محیط غرب آسیا مورد نظر است؛ بدین اعتبار ابتدا هر یک از متغیرهای مستقل (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) و وابسته (راهبرد نظامی منطقهای) توصیف میشوند و سپس رابطه بین این دو متغیر مورد تحلیل و تبیین قرار میگیرد. بررسیها بر این واقعیت تأکید میکند که از زمان خیزشهای بهار عربی در سال 2011، نشانههای متعددی مبنی بر روی آوردن جمهوری اسلامی به راهبرد آفندی از طریق اتخاذ رویکرد ترکیبی وجود داشته است. این پژوهش با نگاه و ادبیاتی متفاوت به بررسی نقش فعالیتهای فراسرزمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در دستیابی به اهداف سیاست خارجی ایران میپردازد و به طور خاص بررسی میکند که چگونه فعالیتهای فراسرزمینی سپاه پاسداران پس از بهار عربی در خدمت اهداف و منافع سیاست خارجی جمهوری اسلامی بوده است. در این مقاله با ابتنای بر رویکرد واقعگرایی آفندی بیان میگردد که بر اساس ملاحظات این راهبرد و تحت تأثیر شکلگیری پنجره فرصت ایجادشده بر اساس تحولات منطقهای بوده است که راهبرد نظامی سپاه پاسداران به بیشینهسازی نفوذ منطقهای جمهوری اسلامی کمک کرده است. به بیانی دیگر درک رفتاری راهبرد نظامی سپاه پاسداران پس از بهار عربی با تاکید بر این نوعی سیاست تجدیدنظرطلبانه بوده است تا اهداف اصلی نظام یعنی تضمین ثبات و بقا، دستیابی به هژمونی منطقهای و صدور اهداف انقلاب اسلامی میسر گردد.
)